چگونه پاراگراف دوم مقدمه را بفهمیم

بند دوم مقدمه به شرح زیر:
این استاندارد سطح پذیرفته شده بین المللی حفاظت در برابر خطراتی مانند الکتریکی، مکانیکی، حرارتی، آتش سوزی و تشعشع وسایل را در صورت استفاده در حالت عادی با در نظر گرفتن دستورالعمل های سازنده به رسمیت می شناسد. همچنین شرایط غیرعادی که در عمل قابل انتظار است را پوشش می‌دهد و روشی را در نظر می‌گیرد که پدیده‌های الکترومغناطیسی می‌توانند بر عملکرد ایمن دستگاه‌ها تأثیر بگذارند.

این پاراگراف تأکید می کند که استاندارد حفاظت در برابر خطرات از جمله خطرات الکتریکی، مکانیکی، حرارتی، آتش سوزی و تشعشعی را در صورت استفاده معمولی مطابق با دستورالعمل های استفاده سازنده و همچنین در مواردی که شرایط غیرعادی که ممکن است در حین استفاده و در مورد تداخل الکترومغناطیسی که بر عملکرد دستگاه تأثیر می گذارد، انتظار می رود. استفاده معمولی در اینجا معمولاً به استفاده مطابق با الزامات کتابچه راهنمای کاربر اشاره دارد، استفاده غیرعادی از وسایل آشپزی آشپزخانه مانند عملیات سرریز، مانند کتری برقی در آب برای اضافه کردن بیش از آب اضافی بر ایمنی الکتریکی تأثیر می گذارد. علاوه بر وسایل در تداخل الکترومغناطیسی، ممکن است به طور خودسرانه شروع یا باز کردن عملکرد خطرناک، که منجر به خطر، مانند چرخ گوشت برقی دستی، زمانی که کاربر در دست نگه داشته، اما روشن نمی شود، می شود. تابع، کاربر می‌تواند عملکرد را راه‌اندازی کند، اما کاربر نمی‌تواند عملکرد را راه‌اندازی کند. با توجه به تداخل الکترومغناطیسی، سر چرخش خود راه اندازی شده، آسیب مکانیکی بسیار خطرناک خواهد بود. همچنین در اینجا تأکید می شود که حفاظت از خطر یک “سطح قابل قبول بین المللی” است. پس لازم به ذکر است که محصولات منطبق با این استاندارد کاملاً ایمن نیستند و ایمنی آنها نیز نسبی است. ما نمی توانیم برخی از الزامات غیر واقعی را به خاطر ایمنی محصول مطرح کنیم. “سطح قابل قبول بین المللی” چیست؟ در اصطلاح عامیانه، این یک باور رایج است که محصول می تواند سطح خاصی از ایمنی را تضمین کند، کافی است، تا چه حد این سطح ایمنی، در واقع، استاندارد این الزامات است، یعنی دستیابی به ” سطح قابل قبول بین المللی»، بالاخره این استاندارد یک استاندارد بین المللی است. ما از یک مثال کمی افراطی برای نشان دادن استفاده می کنیم، یک اتو، در فرآیند استفاده کاربر ممکن است به دلیل گرفتن ناپایدار باشد، از دستان زمین خوردن، سقوط ممکن است به پا برخورد کند، ضربه به پا نوعی آسیب است، اما در واقع ما نیازی به اجتناب از این نوع آسیب نداریم، زیرا این نوع آسیب “سطح قابل قبول بین المللی” نیست، اجتناب از این نوع آسیب از “سطح قابل قبول بین المللی” فراتر می رود. اجتناب از چنین صدماتی بیش از “سطح قابل قبول بین المللی” است. این غیر واقعی خواهد بود که نیاز به افتادن اتو روی پای یک فرد بدون آسیب رساندن به او باشد. تدوین استانداردها همچنین باید عملکرد واقعی محصول، هزینه ساخت، سطح فرآیند تولید، سطح علم و فناوری و همچنین سطح شناختی کاربر را در نظر بگیرد. نمی تواند به خاطر ایمنی باشد، ساخت هزینه لوازم بیش از حد بالا است، در نتیجه مصرف کنندگان نمی توانند هزینه کنند. یا ارائه الزامات ایمنی به سادگی غیرممکن است. ممکن است به خاطر ایمنی، محصول بخشی از عملکرد خود را از دست بدهد. یا خود کاربر افراد بسیار حرفه ای هستند، به چنین سطح بالایی از ایمنی نیاز ندارند و در نتیجه هزینه ها را هدر می دهند.